ανοιξιάτικο συγύρισμα!!!

Με τον ερχομό της Άνοιξης, πνέει ένας άνεμος αλλαγής και ανανέωσης.Έτσι και γώ,έβαψα τοίχους,άλλαξα κουρτίνες,τακτοποίησα ντουλάπες....

Γιαυτό μην ξαφνιάζεστε με τις αλλαγές του μπλόγκ!Ειναι που καλοπιάνω την άνοιξη...

Χαμογελαστή να είναι μαζί μας!

η φωτό από το μπλογκ, "βόλτα στ όνειρο"

Παρασκευή απόβραδο.

Μια ματιά στο ρολόι.Ώρα είναι.Κλείνω τον υπολογιστή,μαζεύω τα πράγματά μου,φοράω παλτό,καπέλο,καληνυχτίζω... Η μέρα στην δουλειά τελείωσε...

Βγαίνω στον δρόμο.Ακόμα το κρύο είναι τσουχτερό! Δεν ήρθε για τα καλά ή άνοιξη, και ας ανθίσαν τα ζουμπούλια...

Μπαίνω στο αυτοκίνητο.Χαζεύω απέναντι τα χρώματα του δειλινού να αποχαιρετούν την μέρα.Η Τάνια στο ραδιόφωνο, τραγουδάει για τις μοναχικές γυναίκες.

Μια ευφορία με κυριεύει...

Παρασκευή απόγευμα!

Οδηγώντας προς την πόλη,σιγοτραγουδώ και γω.Τι θα κάνω σήμερα;Ένα σαββατοκύριακο απλώνεται μπροστά μου γεμάτο προσδοκίες.

Βάζω το κλειδί στην πόρτα.Το σπίτι με υποδέχεται σιωπηλό.Μου κλείνει το μάτι."Πάλι οι δυό μας" μου υπόσχεται και με απειλεί.

Νοιώθω μια απίστευτη γαλήνη.Είμαι μόνη,μα δεν νοιώθω πια μοναξιά.Μπορώ να μείνω μέσα,μπορώ πάλι να βγώ,όλες οι δυνατότητες δικες μου, όπως και όλες οι αποφάσεις.

Βάζω την μουσική στη διαπασών.Στο ζεστό νερό της μπανιέρας απολαμβάνω τις σκέψεις μου.

Η φωνή της Cesaria Evora,απλώνεται στον χώρο....

Παρασκευή απόβραδο...

Αποφασίζω να μείνω μέσα.Ο υπολογιστής μου,ανοιχτό παράθυρο στον κόσμο,με περιμένει.Μια ολόκληρη κοινωνία υπάρχει πίσω από την οθόνη.Μια κοινωνία που την έχω επιλέξει,και κυκλοφορώ σ' αυτήν.Θα σερφάρω τσιμπώντας κάτι και σιγοπίνοντας άσπρο κρασί,θα διαβάσω,θα γράψω,θα συνομιλήσω....

Ο ήχος του τηλεφώνου,με ξαφνιάζει.Η Ξ.,αγαπημένη φίλη,ξετρελαμένη από το τρέξιμο της μέρας και τις ευθύνες της οικογένειας, με μακαρίζει για την ανεξαρτησία μου.

Χαμογελώ.Κάπου μέσα μου, έχω αρχίσει πραγματικά να απολαμβάνω την μοναξιά μου, που κάποτε με πλήγωνε τόσο.

Το σαββατοκύριακο,ανέπαφο,απλώνεται μπροστά μου...

Καρδιά μου, ήρθε η άνοιξη!

Οι μέλισσες

Ένα νέο τραγούδι που πολύ με έχει γοητεύσει, με την αλλιώτικη φωνή της Φωτεινής Βελεσιώτου...

Σε μουσική του αγαπημένου  μου συνθέτη, Γιώργου Καζαντζή,από το νέο του άλμπουμ "Ίσάλος"

Στίχοι: Ελένη Φωτάκη

Μουσική: Γιώργος Καζαντζής

Πρώτη εκτέλεση: Φωτεινή Βελεσιώτου

Να σε μισήσω είν`αργά

αέρας με δροσολογά

με κυνηγούν οι μέλισσες

κι εσύ που δε με θέλησες.

Τινάζω το βασιλικό

να σταματήσω το κακό

σ`είχανε δέσει μάγισσες

μα πάλι εσύ με ράγισες.

Νυχτώνει βγαίνω να σε βρω

σα φεγγαράκι δυο μερώ

κλειστά παραθυρόφυλλα

να μ`αγαπάς πώς το`θελα.

Θυμάρι ρίχνω στις φωτιές

με τυραννούν οι ομορφιές

οι ομορφιές οι φόνισσες

κι εσύ που με λησμόνησες.

Αν κλάψω μη με φοβηθείς

την ένοιωσα και πριν χαθείς

μια πίκρα στο ροδόνερο

γιατί μ`αρνιόσουν τ`όνειρο.

Θα ρίχνω εκεί που περπατάς

τον όρκο μας να τον πατάς

κι ας με πονούν οι μέλισσες

κι εσύ που δε με θέλησες

εδώ !!!! ακούτε το τραγούδι...

Αποκριάτικα!

Την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς στα μέρη μας,ανάβουμε τις "μουμπούνες"! Φωτιές μεγάλες σε κάθε πλατεία για να "κάψουμε" όλα τα κακά του χειμώνα και να καλωσορίσουμε την  άνοιξη που έρχεται!

Γύρω απο την φωτιά που καίει, γίνονται γλέντια και χοροί,καθώς και το έθιμο του "χάσκαρη" ή "χάσκα" όπως πολυ παραστατικά περιγράφει σήμερα με μεγάλη νοσταλγία ο ξενιτεμένος VaD!

Όπως κάθε χρόνο,έτσι και φέτος,το ξαναγιορτάσαμε!Βοήθησε και ο καλός καιρός...

....και του χρόνου με υγεία!!!

Φτού τον Μάρτη σου!

Ο Φλεβάρης φεύγει και μας αποχαιρετά φορώντας τα καλά του!Ο ουρανός σήμερα έχει το πιο βαθύ μπλέ που έχω ξαναδεί!Κρύο αρκετά βέβαια,μα ένας λαμπρός ήλιος ,αποζημιώνει για όλα!

Σήμερα,τελευταία μέρα του μήνα,θα πλέξουμε τον "μάρτη"την λεπτή ασπροκόκκινη κλωστή,που θα φορέσουν τα παιδικά (και όχι μόνο) χεράκια,για να υποδεχτούμε την πρώτη μέρα της άνοιξης πλήρως" εξοπλισμένοι"

Όταν ήμουνα παιδί,η μητέρα μου,μου έδενε τον "μάρτη" στο χέρι για να μην με "κάψει ο ήλιος" και μου έλεγε να περιμένω τα χελιδόνια για να τον πετάξω! Τότε, όταν πρωτόβλεπα δηλαδή το πρώτο χελιδόνι,θα έβγαζα τον "μάρτη" από το χέρι μου και θα τον "έδινα" στα χελιδόνια.Σε αντάλλαγμα,εκείνα θα μου φέρνανε το δώρο του Πάσχα,που θα ήτανε παπούτσια συνήθως ή ακόμα και το "καλό" φόρεμα της Ανάστασης!

Τώρα πια,τα παιδιά δεν χρειάζονται τα χελιδόνια για τα καινούρια τους παπούτσια,μα ακόμα φοράνε τον "μάρτη" στο χεράκι τους για να θυμόμαστε  όλοι τις παραδόσεις μας!

Καλό Μήνα λοιπόν από αύριο....

Παστέλι νηστήσιμο!

Υπάρχει στην ζωή μου,ένας αγαπημένος φίλος,που τον αποκαλώ "Μαίρη Παναγιωταρά" (!) γιατί συχνά-πυκνά του αρέσει να ασχολείται με τη κουζίνα.Αυτός λοιπόν,μου γνώρισε την  μικρή κουζίνα της οποίας την δόξα πολύ εζήλεψα! Σε αυτόν,αφιερώνω την σημερινή ανάρτηση,με μια νόστιμη συνταγή για να φτιάξετε παστέλι μέρες νηστείας που έρχονται.Άλλωστε το γλυκό αυτό,τρώγεται όλες τις μερες του χρόνου,διατηρείται στην κατάψυξη πολύ καιρό,είναι πεντανόστιμο και πολυ υγειεινό!Επειδή στην κατασκευή του είναι λιγάκι περίπλοκο,θα το δούμε μαζι βήμα-βήμα .Ελπιζω πως με τις φωτογραφίες που παραθέτω θα γίνη απολύτως κατανοητό

Τι χρειαζόμαστε:

1 κιλό σουσάμι 

(Να φροντίσετε να το αγοράσετε από φούρνο, που έχετε εμπιστοσύνη ότι θα είναι φρέσκο,και όχι μπαγιάτικο!Εγώ το παίρνω,από έναν φούρνο,που είναι φημισμένος για τα κουλούρια του,4 € το κιλό.)

1 φλυτζάνι του τσαγιού,ζάχαρη

3/4 του φλυτζανιού μέλι

(Το μέλι βέβαια που χρησιμοποιώ,είναι παραγωγή σπιτική,αλλα και του εμπορίου μια χαρα κάνει την δουλειά του.)

Ψήνω  στον φούρνο το σουσάμι στους 200 C έως ότου ροδίσει,ανακατεύοντας το παράλληλα μεξύλινη κουτάλα. Ο φούρνος μου δεν έχει αέρα,είναι με αντιστάσεις,πάνω κάτω. Εν τω μεταξύ, σε ένα κατσαρολάκι σε χαμηλή φωτιά,έχω βάλει το μέλι και την ζάχαρι να λυώνουν σιγά-σιγά.Θέλει περίπου 1 ώρα για να είναι έτοιμο.

Αφού ψηθεί το σουσάμι και ταυτόχρονα λυώσει και το μέλι- ζάχαρι,τα ανακατεύωκαλά μεταξύ τους,και έτσι όπως είναι ζεστά τα απλώνω με τον πλάστη στο τραπέζι όπου έχω κολλήσει με ταινία,λαδόχαρτο sanitas για να μην κολλάει το υλικό.Πρέπει οπωσδήποτε να κολήσετε καλά το λαδόχαρτο στο τραπέζι,γιατί διαφορετικά θα δυσκολευτείτε στο πλάσιμο πολύ!

Πλάθω προσεχτικά με τον πλάστη, καθαρίζοντάς τον με το μαχαίρι και τακτοποιώντας το υλικό από το πλάι, για να μένει και να μην σκορπάει γύρω.

Έτσι ζεστό όπως είναι και πριν προλάβει να κρυώσει,το κόβω με την ροδέλα που έχω για την πίτσα,ή με μαχαίρι.Προσοχή,πρέπει να κοπεί πριν κρυώσει!Μετά δυσκολο θα είναι...

Το διατηρούμε οπωσδήποτε στην κατάψυξη για να μην υγραίνεται και μαλακώνει.Τρώγεται δε,κατευθείαν μόλις βγει,γιατί δεν υπάρχου υγρά που να παγώνουν...

Καλή επιτυχία!