!

"Πίσω από όλους μας υπάρχει ένας άνεμος

Που οδηγεί τις ζωές μας.

Δεν  τον βλέπουμε ποτέ.

Δεν μπορούμε  να τον διατάξουμε.

Ούτε γνωρίζουμε τον σκοπό του..."

"DOUPT"

Έρωτας...

"Bάλε με σφραγίδα στην καρδιά σου

ωσάν σφραγίδα στο μπράτσο σου·

είναι δυνατή η αγάπη σαν το θάνατο

και σκληρός ο πόθος σαν τον Άδη·

οι σπίθες της είναι σπίθες της φωτιάς

φλόγα του Θεού.

νερά, ποτάμια δεν μπορούν

να σβήσουν την αγάπη."

(άσμα ασμάτων,από το τραγούδι της νύφης)

μετάφραση Γ. Σεφέρης

Έρωτας επαναστάτης

Έρωτας ανυπότακτος

Έρωτας ασυμβίβαστος

Χωρίς όρια...άπιαστος σαν όλα τα ωραία.

Η μεγάλη μας ελπίδα,και η μεγάλη μας απογοήτευση...

Δόθηκε δώρο,μαζί με την ζωή,για να την ομορφαίνει…

Ναι..γιατι και ο πόνος που μας προκαλεί,ομορφιά είναι…

Μας θυμίζει πολύ να αισθανόμαστε…

Μιλήστε μου για τούτη την αλήθεια της ζωής σας! Γιατί ,δεν μπορεί,κάπου θα συναντηθήκατε μαζί της…

"Έφυγε" η Αλέκα Παίζη

"H νεανική της διάθεση σε εντυπωσιάζει.Το ίδιο και ο αυτοσαρκασμός της. Ιδιαίτερα εκφραστική, η Αλέκα Παΐζη είναι μια ξεχωριστή ηθοποιός. Μικροκαμωμένη,με μια μελωδική φωνή, μετρά πάνω από εξήντα χρόνια στο θέατρο - ήταν το 1942 που βγήκε από τη σχολή του Εθνικού Θεάτρου και πρωτοανέβηκε στο σανίδι. Από τότε ως σήμερα η ζωή τής χάρισε την περιπέτεια που επιζητούσε. Καλλιτεχνικά και προσωπικά πορεύτηκε πάντα με τις απόψεις και τις ιδέες της και με γνώμονα μια αίσθηση εσωτερικής ελευθερίας. "

...έγραφε το Βήμα...

Αγωνία...

Πότε,μα πότε θάρθει επιτέλους η Άνοιξη;

(Δεν αντέχω άλλο την βροχή!)

Κάθε Φλεβάρη,η ίδια αγωνία,η ίδια πάντα ερώτηση!Πάντα χωρίς απάντηση...

Μάχεται η άνοιξη με τον χειμώνα...

ΚΑΙ ΄ΓΩ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΟΝ ΝΙΚΗΤΗ

Και ΄κείνος  έρχεται..στην ώρα του πάντα...

Και πως με ξαφνιάζει...

Αγαπημένα βραβεία...

Το βραβείο Proximidade περιγράφεται ως εξής:

«Αυτό το blog επενδύει και πιστεύει στην εγγύτητα – την εγγύτητα στο χώρο, το χρόνο και τις σχέσεις.Αυτά τα blog είναι εξαιρετικά γοητευτικά.Αυτοί οι bloggers προσπαθούν να βρουν και να γίνουν φίλοι.Δεν ενδιαφέρονται σε βραβεία για την προσωπική τους άνοδο!Η ελπίδα μας είναι όταν κοπούν οι κορδέλες των βραβείων αυτών, να αναπαραχθούν ακόμη περισσότερες φιλίες.Παρακαλώ δώστε περισσότερη προσοχή σ’ αυτούς τους συγγραφείς!
Αυτό το βραβείο για Blog, πρέπει να δοθεί σε οκτώ αγαπημένους σας bloggers, και οι οποίοι με τη σειρά τους, θα το προτείνουν πάλι με τη σειρά τους, σε οχτώ αγαπημένους bloggers ο καθ' ένας τους κ.ο.κ.»
Προτείνεται το κείμενο να το συμπεριλάβετε στην αναρτησή σας.

Με ξαφνιάσανε ευχάριστα! Ο Μάνος και η Δήμητρα, μου χαρίσανε ένα βραβείο,που με έκανε να αναλογιστώ σχετικά με το blogging. Το τί άλλαξε στην ζωή μου με το blog, και όλους εσάς που εξαιτίας του, γνώρισα.
Εδώ λοιπόν,έκανα φιλίες που κατοικούν στις πιο "ιερές" γωνίες της ψυχής μου.Μακριά απο κάθε είδους "συναλλαγές"και "συμφέροντα",όπως τότε, που μικρά παιδιά γνωρίζαμε τον κόσμο με αγνότητα και χαμόγελο!
Σας ευχαριστώ όλους και σας αγαπώ πολυ!
Μα... πρέπει λέει να διαλέξω μονο οκτώ...
Ιδού λοιπόν οι "εκλεκτοί" μου...

1) Μοναχικός Λύκος

2) Κοπτοραπτού

3) abttha

4) Άκακος

5) Δήμητρα

6)Μαύρος Γάτος

7) Κατερίνα

8) Τζονάκος


(Οι οποίοι, λέει το παιχνίδι, πρέπει να συνεχίσουνε την βράβευση!)

Συγχαρητήρια σε όλους, και καλές νέες φιλίες ,μιας και αυτός είναι ο σκοπός του Βραβείου!

Περί έρωτος

"...Κάθε καινούριο ερωτικό ξεκίνημα,και μια καινουρια ευφροσύνη αυταπάτης.Όλα μεταμορφώνονται και πάλι,η καθημερινότητα μοιάζει και πάλι γιορτή.Μοιάζει,γιατι απο κάποια αδιόρατη γωνιά μορφάζει τώρα η πείρα του ανέφικτου.Όλα ξαναγίνονται ρίγος γιορτής,μα η γιορτή δεν είναι πιά έκπληξη,είναι τέντωμα αναμονής.Πόσο θα αντέξει ο καινούργιος Άλλος να είναι "συνοδός μου και θεός μου",πόσο θα κρατήσει η γιορτή πάνω στο τεντωμένο σχοινί.Κι όταν η ένταση σπάσει και πάλι,και γίνη ο έρωτας άλλη μιά φορά αντιδικία για το δίκιο μου και το δίκιο σου,για το φταίξιμό σου και την οδύνη μου,τότε μια ακόμα φυγή σε καινούργια ερωτική σχέση θα δώση και πάλι την ελπίδα,πως όλα μπορούν αυτή τη φορά να είναι μόνιμα και αμετάθετα.Σισύφεια σταύρωση στον πόθο της ζωής.

Επιδόσεις Σισύφων,βασανισμοί παραλλαγών σε μιαν ατέρμονη διαδοχή από καινούρια πάντοτε ερωτικά ξεκινήματα.Οι άνθρωποι σταματάμε τη ζωή στην ψευδαίσθηση,κλείνουμε πεισματικά τα μάτια μπροστά στην πραγματικότητα.Δεν τολμάμε να δούμε στόν έρωτα την εγωκεντρική απάτη,την πλανερή ψευδαίσθηση..."

Χρήστου Γιανναρά,

Σχόλιο στο Άσμα Ασμάτων

Πριγκιπέσσα μου!

" Άλλα θέλω κι άλλα κάνω

πώς να σου το πω

έλεγα περνούν τα χρόνια

θα συμμορφωθώ.

Μα είναι δώρο άδωρο

ν' αλλάξεις χαρακτήρα

τζάμπα κρατάς λογαριασμό

τζάμπα σωστός με το στανιό.

Έξω φυσάει αέρας

κι όμως μέσα μου

μέσα σ' αυτό το σπίτι

πριγκιπέσα μου,

το φως σου και το φως

χορεύουν γύρω μας

απίστευτος ο κόσμος

κι ο χαρακτήρας μας.

Άλλα θέλω κι άλλα κάνω

κι έφτασα ως εδώ

λάθη στραβά και πάθη

μ' έβγαλαν σωστό.

Ξημερώματα στο δρόμο

ρίχνω πετονιά

πιάνω τον εαυτό μου

και χάνω το μυαλό μου"