Τις τελευταίες δέκα περίπου μέρες,βρέθηκα σε έναν χώρο γεμάτο παιδιά. Παιδιά, με προβλήματα υγείας θεραπεύσιμα και μή.Εκεί είδα τον Ρένο, δεκαεπτά μηνών,να κοιμάται μόνο στην αγκαλιά του μπαμπά του,γιατι "το παιδί αποκοιμάται μόνο εκεί που νοιώθει ασφάλεια".
Τον γιατρό ,να είναι δίπλα στα παιδιά σχεδόν εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο, γιατί απλώς "κάνει την δουλειά του"! Τούς γονείς να υπομένουν με ελπίδα και υπομονή γιατί "μόνο αυτό έχει σημασία,η υγεία του παιδιού" Σ' αυτόν τον χώρο όπου περισσεύει ό πόνος μα περισσέυει και η αγάπη,συνάντησα φέτος το πνέυμα των Χριστουγέννων...Και γώ,λυτρώμενη και ανακουφισμένη ευτυχώς πιά ,από του δικού μας παιδιού πρόβλημα υγείας ,έρχομαι να σας ευχηθώ από καρδιάς, καλά Χριστούγεννα!!!
