Δευτέρα, 8 Απριλίου 2013

Μια ανοιξιάτικη μέρα.




Ένα το γαλάζιο τ’ ουρανού και ένα  το φως του ήλιου να σε τραβάει απ’ το μανίκι. Να βγεις να ξεσκάσεις, να γελάσει  το χειλάκι σου με την άνοιξη έξω. Βγαίνεις, (τι άλλο να κάνεις;) και περπατάς  σαν χαζοχαρούμενος άνθρωπος που ξαναρχίζει να ελπίζει. Πεταμένος ο χειμώνας στο χαντάκι, ξεχασμένος στο λεπτό. Κίτρινο, κόκκινο, μελιτζανί, πράσινο, πορτοκαλί, όλα τα χρώματα αραδιασμένα στους πάγκους της λαϊκής. Και ο ήλιος να καίει στην πλάτη σου και συ να γουστάρεις που είσαι ζωντανός καθώς ο καφές   σε  τραβάει από την μύτη  στο σιδερένιο τραπεζάκι της πλατείας.

Και πες μου τώρα εσύ, τι δουλειά έχει ο θάνατος μέσα σε όλο αυτό. Έζησε εβδομήντα τρία χρόνια παρά κάτι, και κάπου εκεί, σηκώθηκε ένα πρωί, συγύρισε το σπίτι της, βγήκε στην λαϊκή, «σήμερα ήτανε εδώ, ψώνισε και από μένα ένα λάχανο», (ακούστηκε η φωνή του μανάβη), και μετά ήσυχα-ήσυχα πήγε και έπεσε στην λίμνη. Για να πνιγεί και να τελειώνει.

Με την άκρη του ματιού σου, βλέπεις  το ασθενοφόρο να βάζει μέσα το φορείο, ένα σώμα σκεπασμένο ως απάνω. Ήσυχα κινούνται οι άνθρωποι του ασθενοφόρου, σαν κουρασμένα και σαν αδιάφορα. «Βρήκανε μια νεκρή γυναίκα μέσα στη λίμνη». Δίπλα στα τραπεζάκια. Γεμάτη η πλατεία. Ανθρώπους, πάγκους, άνοιξη, κούραση και αδιαφορία. Πεταμένη λες η γυναίκα στο φορείο, ξεχασμένη στο λεπτό, νεκρή σαν τον φετινό χειμώνα . Μπορεί και εμείς να γίναμε νεκροί, (σκέφτομαι), ζωντανοί νεκροί και να μην νοιώθουμε  τίποτα άλλο παρά αδιαφορία για μια γυναίκα που πνίγηκε στην λίμνη, μια φωτεινή ανοιξιάτικη μέρα…

4 σχόλια:

  1. Τι θλιβερό...
    Άβυσσος η ανθρώπινη ψυχή.
    Σου εύχομαι καλημέρα και πολλά φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ζούμε την ζωή μας·και κείνη διαρκώς ματαιώνει τις βεβαιότητές μας.Και μεις αντέχουμε. Μηδενίζοντας τις δικές της.
    Φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τί σου είναι η ζωή, Ντίνα... από τη μια οι εικόνες και τα χρώματα της άνοιξης κι από την άλλη η αντίθεση... η απόγνωση και το τέλος μιας ζωής... η "αδιαφορία για μια γυναίκα που πνίγηκε στην λίμνη... μια φωτεινή ανοιξιάτικη μέρα..."

    Τι να πεις... Κρίμα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Από αυτό το υλικό δεν είναι φτιαγμένη η ζωή Μυθημναίε μου; Ωραία και σκληρή μαζί;

      Καλησπέρες...

      Διαγραφή

Κερνάω κουβεντούλα...