Τετάρτη, 9 Απριλίου 2014

Χρώματος ασπρόμαυρου και φωτεινού

 


Αγαπούσα κάποτε ένα αγόρι. Είχε μελένια χαμογελαστά μάτια και σγουρά μαύρα μαλλιά. Περπατούσαμε στην εξοχή χέρι - χέρι, ρωτούσαμε τις μαργαρίτες «μ αγαπάς - σ αγαπώ», βλέπαμε απαγορευμένο σινεμά  (όλα  τα  φιλμ τότε ήτανε απαγορευμένα από την εξουσία του σχολείου), φιλιόμασταν κρυφά και αχόρταγα στο στόμα, γελούσαμε δυνατά, ζούσαμε σαν  ευτυχισμένα πουλιά.

Σαν  άνοιξη τον θυμάμαι εκείνον τον έρωτα που παρέμεινε στην μνήμη μου αθώος, αμόλυντος  και τρυφερός,  γιατί  ακριβώς ξεχάστηκε σαν παιδί στο λιβάδι να μαζεύει μαργαρίτες, κάπου εκεί πριν το μεγάλο ξέφωτο της ζωής. 


Ευτυχώς που παρέμεινε  εκεί·συχνά αναρωτιέμαι τι θα του συνέβαινε στο μεγάλο μαγκανοπήγαδο, αν θα τα κατάφερνε, αν θα ξεπερνούσε θέλω, μπορώ, επιθυμώ, βαριέμαι, πλήττω, φοβάμαι, αν θα γινότανε φιλία ή (στην καλύτερη) αδιαφορία και  (στην χειρότερη) μίσος. Τον έχω εκεί στις αναμνήσεις μου και τον κανακεύω, σαν στολίδι χρώματος ασπρόμαυρου και φωτεινού, από εκείνα που μόνο στην χώρα του ανέφικτου κατοικούν και τίποτα δεν περιμένουν..

12 σχόλια:

  1. Πανέμορφο το φωτεινό ασπρόμαυρο στολιδάκι σου.
    Του πρέπουν κανακέματα :)
    Φιλιά πολλά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Απίστευτο! Το ξέρεις πως την ίδια στιγμή που μου άφηνες ετούτο δω το σχόλιο,ήμουνα στο μπλόγκ σου και έκλεβα συνταγές για μπισκοτογλυκάκια!!!
      Άμα δεν λέγεται τηλεπάθεια αυτό...
      Σε φιλώ Γιώργο μου και σ ευχαριστώ πολύ ;-)

      Διαγραφή
  2. Καλά είναι και στις αναμνήσεις.. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ακόμα καλύτερα στο λάιβ όμως έ;
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  3. Όλα της νιότης είναι ασπρόμαυρα και φωτεινά!!!!!!!!!!!Ακόμα και οι στιγμές που κλαίγαμε από ανεκπλήρωτο έρωτα.....με πόση όμορφη ανάμνηση μας γυρίζουν πίσω σε κείνα τα χρόνια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αχ αυτές οι αμάραντες αναμνήσεις... η καλύτερη επένδυση της ζωής μας!
    Καλό Σαββατοκύριακο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έ, ναι..αν το καλοσκεφτεί κανείς,έτσι είναι Στράτο μου :)

      Διαγραφή
  5. Πόσο συμφωνώ μαζί σου σε αυτό "αν θα τα κατάφερνε, αν θα ξεπερνούσε θέλω, μπορώ, επιθυμώ, βαριέμαι, πλήττω, φοβάμαι, αν θα γινότανε φιλία ή (στην καλύτερη) αδιαφορία και (στην χειρότερη) μίσος"

    Καλή Ανάσταση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι φόβοι μας και οι αντοχές μας,είναι εδώ,πανταχού παρόντα. Πάντα.
      Καλησπέρες...

      Διαγραφή
  6. Καλημέρα!
    Πρώτη φορά περαστική από το "σπιτάκι" σου.
    Ενθουσιασμένη, συγκινημένη και προβληματισμένη με τα "γραφόμενά σου"
    Εύχομαι να τα λέμε.
    Φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλωσόρισες και σ ευχαριστώ! Πολύ... :)

      Διαγραφή

Κερνάω κουβεντούλα...