Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2011

"Το τραγούδι του Κούκου"


[...Μια κουβέντα είναι το ξεμπέρδεμα, ειδικά όταν ανοίγει η πόρτα και στέκεται μπροστά σου η Άννα με τα δυο της χέρια ανοιχτά να ακουμπάνε στη κάσα. Σχεδόν γυμνή. Φορούσε μόνο ένα δαντελωτό μίνι κομπινεζόν, τελείως διαφανές, που έδενε μπροστά με σατέν κορδέλα. Από μέσα, αν και ελάχιστο, ξεχώριζε ένα μαύρο στριγκάκι. Με κοίταξε με ένα πονηρό χαμόγελο στα χείλη και άρχισε να έρχεται προς το μέρος μου με βήμα λικνιστό, σαν φελούκα σε φουρτούνα. Έλειπε μόνο η μουσική του Τζο Κόκερ που έγινε πασίγνωστη από τη Κίμ Μπάσιντζερ όταν έκανε εκείνο το ονειρεμένο στριπτίζ στον Μίκι Ρουρκ στη ταινία εννιάμιση βδομάδες. Μου έφυγε το τσιγάρο από το χέρι, μου έφυγε η μαγκιά, κόντεψε να μου φύγει η ψυχή. Εννοείται πως έχασα τη φωνή μου και πάσχιζα απεγνωσμένα να κλείσω το στόμα μου. Άρχισα να τρέμω, μπορεί και να ανέβασα πυρετό. Μια σκέψη αστραπή αυλάκωσε το μυαλό μου και μου έδωσε λίγο κουράγιο.

"Ονειρεύομαι ξύπνιος πάλι! "

Βρήκα τη δύναμη να δώσω μια τσιμπιά στο μπούτι μου, τόσο δυνατή, που έκλεισε το στόμα μου απ’ το πόνο. Ένοιωσα την πιο ευχάριστη απογοήτευση. Δεν κοιμόμουν! Η Άννα πλησίασε και ζήτησε το ελεύθερο χέρι μου. Της το πρόσφερα χωρίς καμιά αντίρρηση, όπως ο σκύλος προτείνει το πόδι στο αφεντικό του. Πέρασε τις χειροπέδες. Τώρα ήμουν ξαπλωμένος ανάσκελα με τα δυο χέρια δεμένα και τεντωμένα και τα πόδια να εξέχουν λίγο από το κρεβάτι. Ευτυχώς, δεν ήταν απόγονος του Προκρούστη. Στάθηκε για λίγο, με κοίταξε και ανέβηκε στο κρεβάτι.]

*

Ναι....πρόκειται για το βιβλίο του «δικού μας» Κούκου, που διαβάζεται ευχάριστα, σαν γάργαρο νεράκι. Το πιάνεις στα χέρια σου και δεν μπορείς να το αποχωριστείς. Σε τραβάει το καλογραμμένο του κείμενο, ή ο συμπαθής του ήρωας; Οι ανατρεπτικές καταστάσεις που συμβαίνουν εκεί, ή μήπως ο «εθισμός» στις αναρτήσεις του, τις γραμμένες με ευαισθησία και χιούμορ που συνεχίζει να αναζητάει τροφή; Το σίγουρο είναι πως ο συγγραφέας αγαπάει τις λέξεις και μάλλον πρόκειται για μια αμοιβαία ιστορία, γιατί και κείνες του το ανταποδίδουν. Το παραπάνω απόσπασμα, με χαμόγελο διαλεγμένο και ελπίζω με την άδεια του συγγραφέα, μικρό δείγμα μιας εκλεκτής γραφής…

(από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης)

8 χαμογέλασαν μαζί μου...:

Κούκος είπε...

Σε ευχαριστώ πολύ Αγράμπελη για τα καλά σου λόγια! Χαίρομαι πολύ που το βιβλίο αρέσει. ιδιαίτερα σε ανθρώπους που εκτιμώ πολύ.
Να είσαι καλά!

agrampelli είπε...

Γειά σου κούκε μου με τα Ωραία σου:))
να είσαι καλά και να γράφεις!

gvarvakis είπε...

"Κούκου - κούκου"!!!!
καλημέρα σας :)

η κοπέλα με το καναρινί φόρεμα είπε...

Ευχή κι από εδώ καλοτάξιδο να είναι!


Καλημερένια!

agrampelli είπε...

gvarvakis,
με το "κού-κου" μια άνοιξη εμφανίζεται:))

agrampelli είπε...

κοπέλα με το καναρινί φόρεμα,

μια ευχή και ένα αεράκι να το ταξιδέψει.Να το διαβάζουν άνθρωποι που θα το αγαπάνε·

Φιλιά:))

koptoraptou είπε...

Ευχή κι από 'μένα. Όχι μία. Πολλές. Εσύ, Αγράμπελλη; Τι θα γίνει; Θα στρωθείς να γράψεις;;;;:)

agrampelli είπε...

koptoraptou,
Να μια σωστή παραίνεση...να γράψω.Το που έπαθα κάτι και στέρεψε το μυαλό μου,πως το λένε;

φιλιά αγαπημένη μου!